என் முதல் இரண்டு பள்ளிகள்
நினைவுக்கு வருகின்றன
ஒன்றில்
பட்டாம் பூச்சியை
பார்த்துக் கொண்டே
கான்க்ரீட் பள்ளியை விட்டு
விலகி ஓடியது
ஞாபகம் வருகிறது
இந்தப் பள்ளி நான் படித்த
பள்ளி அல்லவே அல்ல
அன்னை ஆசிரியை என்பதால்
எனக்குக் கிடைத்த
சலுகை இது
இரண்டாவது பள்ளியில்
எனக்கு ஒழுங்காக
கான்க்ரீட் பள்ளியை
நோக்கி போவதற்கான
கன்னி முயற்சிகள் ஓரளவு
நிகழ்ந்தேறின
இதில் என்னை ஊக்குவிப்பதற்கு
கையில் வீட்டில் கடைந்தெடுத்த
வெண்ணெய் பாட்டியிடம் இருந்து
கிடைத்தது இப்பொழுது கூட அதன்
தடயம் கையில் இருக்கக்கூடுமோ என்று
நினைக்கத் தூண்டும் அளவுக்கு
ஞாபகம் இருக்கிறது
இங்கும் கான்க்ரீட் பள்ளிக்கு
வெளியே பசுமைகள் மனதில்
பளிச்சென்று தோன்றத்தான் செய்கின்றன
ஒரு பெரிய கிராமம் போலவேதான்
இருந்த சிறு நகரம் ஒன்றிற்கு
இடம் பெயர்ந்த போது
கான்க்ரீட் பள்ளியின் சத்தங்கள்
சூழ்ந்த சுவர்களால் பிரிக்கப்படாத
வகுப்புகள் வாழ்க்கையில்
தொடங்கியதும்
உடன் படாத குழந்தைகள்
காதுகள் ஆசிரியரின்
விரல்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்
என்பதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
புரியலானது
பள்ளிக்கு வெளியே
உடனேயே தெரு
எனக்கு பிடித்த பசுமைகள்
பள்ளிக்கு உள்ளே இருந்தன
கான்க்ரீட் உள்ளே
கரும் பலகைகள் என்
மனதில் பதிய ஆரம்பித்த
அந்த நாட்களின் வாசனை
இன்றும் என் நினைவலைகளில்
பரவ வல்லது
இன்னொன்றில்
வெள்ளி, 8 மே, 2009
இதற்கு குழுசேர்:
கருத்துரைகளை இடு (Atom)
The first School is such a great impression in one's life!!
பதிலளிநீக்கு