இந்த இந்தியா நாம் அறியாதது நம்மைக் காக்க VALLADHU

என் வோட்

என் கலந்த உணர்வுகள்

என் கலந்த உணர்வுகள்
என்னை அந்த தங்க சுரங்கத்தின்
வெளியே கொண்டு வந்து விட்டிருப்பது
தவிர்க்க முடியாததாகிவிட்டது

என்னை இந்தியா அழைத்தது
இல்லை இல்லை
என் தாய் அழைத்தாள்
என்றால் உங்களுக்கு என்ன
எனக்கே கூட
ஆச்சரியமாகத் தான்
இருக்கிறது

நான் உரிமை எடுத்துக்கொள்ளக்
கூடிய உறவுகளுடன் எல்லாம்
நான் சமீப காலமாக வேண்டினேன்
தங்கள் வாக்கை வீண் செய்யாதீர்கள்
வாக்கு போடுங்கள் என்று

என்னிடம் வலையில் வந்த
சில தபால்கள் வாக்கை வீண் செய்ய
வேண்டாம் யாருக்கும் அதைப்
பெற தகுதி இல்லை என்றெல்லாம்
வந்த இந்த தபால்கள்
என்னை ரொம்பவும் பாதித்தன

நான் பல சமயம் வியந்ததுண்டு
இந்த விவாதங்களில் ஓங்கும்
குரல்களுக்கு சொந்தக்காரர்களில்
எவ்வளவு பேர் உண்மையில்
வாக்குச் சாவடி சென்று
தங்கள் வாக்குரிமையை பயன்படுத்தி
வேட்பாளர்களில் ஒருவரின் மீது
நம்பிக்கை வைத்து வாக்குச்
செலுத்தப் போகிறார்கள் என்று?

ஆனால் உலக அறிவிலும்
நாட்டு நிலவரத்திலும்
அறிவார்ந்த இவர்கள்
யாருக்கும் வாக்கு செலுத்த
வேண்டாம் என்று ஒரு
உரத்த சிந்தனை பரப்புவார்கள்
என்று என்னால் கற்பனை
செய்து பார்த்திருக்க முடியவில்லை

நான் இந்த வலைக்கடிதத்துக்கு
என் உணர்ச்சி பூர்வமான ஒரு
பதிலை நம் முன்னோர்கள்
போராடிப் பெற்ற இந்த
வாக்கை நீங்கள் வீண் செய்து விடாதீர்கள்
உங்கள் வாக்கை செலுத்துவதுதான்
அதனை உயிர்த்யாகம் செய்து நமக்காக
போராடிப் பெற்ற
சுதந்திரப் போராட்ட
த்யாகிகளுக்கெல்லாம் நாம் செய்யக்கூடிய
மரியாதை

ஜாதி மதங்களைப் பார்க்காமல்
நற்பணியை சீர்தூக்கிப் பார்க்கத் தெரிந்த
நாம் எல்லாம் விலகுவதால்
தேசம் பிரிவதற்கு உதவும்
வாக்கு வங்கிகள் இன்னும் வளரத்தான்
செய்யும்
அது நாம் தேசத்துக்கு செய்யும்
நற்செயல் ஆகாது என்றெல்லாம்
என் கோரிக்கை உணர்ச்சிகள் பொங்கிட
வலை போனது!

இப்படி நான் எழுதுவதற்கு
ஒரு வாரம் முன்பு தான்
ஏதோ ஒரு தவறான உடல் பயிர்ச்சியாலோ
என்ன காரணத்தினாலோ
என் இடது முழங்கால்
முழுதும் இயங்காமல்
முரண்டு பண்ண
அலுவலகம் சென்று வருவதே
பெரிய சவால் ஆனது

இதோடு ஆன்லைன்
முன் பதிவும் கெட
நான் வாக்குக்காக போக
இருந்த என் பயணத்தை
ரத்து செய்தேன்
என்னைப் போலே
வெளி நாட்டின் மூலைகளில்
வாக்குப் போட முடியாமல்
தவிக்கும் லட்சோப லட்ச
இந்தியர்களை நினைத்து
எனக்கு நானே ஆறுதல்
சொல்லிக் கொண்டேன்
இதற்கு தீர்வு
பயணம் அல்ல
தேசமும் ஒவ்வொரு வாக்கும்
வீணாகாமல் பெறுவதற்கு
தேர்தல் ஆணையம்
ஏதாவது செய்யத்தான்
வேண்டும் என்று கூட நினைத்தேன்

மனைவியிடம் வரவில்லை
என்று கூட தெரிவித்தேன்

நான் சில மௌனங்களைப்
பற்றி எழுதி இருந்ததைப் போல்
என் ஊருக்கு உபதேசத்திற்கும்
என் வாக்குப் போடாத
வெளிநாட்டு வாசத்திற்கும்
இடையே
என்னைக் கேள்வி கேட்கிற
என்னை எனக்கே மீட்கிற
ஒரு மௌனம்
எனக்குக் கிடைத்தது
என்னை இந்திய அன்னை
நினைவூட்டி அழைத்தது போல்
இருந்தது

அம்மாவிடம் நான் வருவதை
சொன்ன பொழுது
அம்மா சொன்ன வார்த்தை
என் கலந்த உணர்வுகளுக்கு
உரை எழுதியது போல்
இருந்தது:

"இந்த முறை
இந்தியாவுடைய
குடிமகனாக வரேன்னு
சொல்லு"

அன்னை அறியாத பிள்ளை மனசா?

தமிழமிழ்தில் எழுத ஆரம்பித்து
நாளை முதல் முதலாய் ஒரு நாள்
நான் எழுத மாட்டேன்
ஆனால் என் சிந்தனை ஓட்டங்கள்
மேகங்களுக்கிடையே
தமிழமிழ்தின் பக்கத்திலேயே
சுற்றி சுற்றி வந்து கொண்டிருக்கும்

நானும் என் கலந்த உணர்வுகளும்
ஒருவரை ஒருவர் சுற்றி சுற்றி வருவது போல்!

இரண்டாம் வகுப்பு என் முதல் வகுப்பு

இந்த பள்ளிகளின் நினைவலைகள்
என்னை நன்றாக சூழ்ந்து கொண்டு விட்டன
என் இரண்டாம் வகுப்பு தான்
எனக்கு முதல் வகுப்பு
எனக்கு இன்றும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது
ஒரு முழு வருஷம் எழுதப் படிக்கக்
கற்றுக் கொள்ளாதவன்
இரண்டாம் வகுப்பில் எப்படி
நன்றாகப் படித்தேன் என்று

ஸ்லேட்டு நிறைய
நான் எழுதத் தொடங்கியது எல்லாம்
இந்த இரண்டாவது வகுப்பில் தான்
என்னை ஒரு படிக்கும் சமூகத்தின்
அங்கமாக நான் உணர்ந்து கொண்ட
முதல் வருடம் அது

எங்கள் வாழ்க்கையில் இந்த ஒரு
மாற்றம் முக்கியமானதாக
இருந்தது
முதல் முறையாக வீட்டுக்கும்
பள்ளிக்கும் இடையில்
மோட்டார் வாகனங்கள்
போகும் சாலைகள் இந்த ஊரில் தான்
சமாளிக்கக் கிடைத்தன

துறையூர்
ஆயிரத்து தொளாயிரத்து அறுபதுகளில்
இன்றைய துறையூரை விட சிறியதுதான்
என்றாலும் சாலைகளும் வாகனங்களும்
பெருகிய ஒரு பரபரப்பான ஊராகத் தான்
இருந்தது

இந்த அறுபதுகளில்
அக்காவின் பிஞ்சு விரல்கள் தான்
எனக்கும் என் தம்பிகளுக்கும்
பாதுகாப்பு
இந்தப் பாதுகாப்பு நீடிப்பதற்காக
எங்கள் அக்கா எட்டாவது
வரை ஒரு ஆரம்பப் பள்ளியில்
படித்தது எங்கள் குடும்பத்தின்
த்யாக குணங்களையும்
தலைமை குணங்களையும்
ஒரு சேர பெண்கள்
பெற்றிருந்ததற்கான
அதன் பலன்களை நாங்கள்
(மகன்கள்) முழுதும்
பெற்றதற்கான எத்தனையோ
உதாரணங்களில் ஒன்று

என் பள்ளிப் பருவ நினைவுகள்
பல்கிப் பெருகுகின்றன

இந்த எழுத்துக்கள்
இப்போதைக்கு என் பள்ளிக்கூடங்களை
வகுப்புகளை தெரு விளையாட்டுக்களை
வலம் வருவது தவிர்க்க முடியாததாகிறது

நினைவுகள் காலத்தின்
சுரங்கத்துக்குள் சென்று விட்டால்
வெளியே வருவது சிரமம் தான்
அதுவும் அந்த சுரங்கம்
தங்கச் சுரங்கம் என்னும் போது

என் முதல் பள்ளிகள்

என் முதல் இரண்டு பள்ளிகள்
நினைவுக்கு வருகின்றன
ஒன்றில்
பட்டாம் பூச்சியை
பார்த்துக் கொண்டே
கான்க்ரீட் பள்ளியை விட்டு
விலகி ஓடியது
ஞாபகம் வருகிறது
இந்தப் பள்ளி நான் படித்த
பள்ளி அல்லவே அல்ல
அன்னை ஆசிரியை என்பதால்
எனக்குக் கிடைத்த
சலுகை இது

இரண்டாவது பள்ளியில்
எனக்கு ஒழுங்காக
கான்க்ரீட் பள்ளியை
நோக்கி போவதற்கான
கன்னி முயற்சிகள் ஓரளவு
நிகழ்ந்தேறின

இதில் என்னை ஊக்குவிப்பதற்கு
கையில் வீட்டில் கடைந்தெடுத்த
வெண்ணெய் பாட்டியிடம் இருந்து
கிடைத்தது இப்பொழுது கூட அதன்
தடயம் கையில் இருக்கக்கூடுமோ என்று
நினைக்கத் தூண்டும் அளவுக்கு
ஞாபகம் இருக்கிறது

இங்கும் கான்க்ரீட் பள்ளிக்கு
வெளியே பசுமைகள் மனதில்
பளிச்சென்று தோன்றத்தான் செய்கின்றன

ஒரு பெரிய கிராமம் போலவேதான்
இருந்த சிறு நகரம் ஒன்றிற்கு
இடம் பெயர்ந்த போது
கான்க்ரீட் பள்ளியின் சத்தங்கள்
சூழ்ந்த சுவர்களால் பிரிக்கப்படாத
வகுப்புகள் வாழ்க்கையில்
தொடங்கியதும்
உடன் படாத குழந்தைகள்
காதுகள் ஆசிரியரின்
விரல்களுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்
என்பதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக
புரியலானது

பள்ளிக்கு வெளியே
உடனேயே தெரு
எனக்கு பிடித்த பசுமைகள்
பள்ளிக்கு உள்ளே இருந்தன

கான்க்ரீட் உள்ளே
கரும் பலகைகள் என்
மனதில் பதிய ஆரம்பித்த
அந்த நாட்களின் வாசனை
இன்றும் என் நினைவலைகளில்
பரவ வல்லது












இன்னொன்றில்

சில மௌனங்கள்

சில மௌனங்கள்
ஓசையை மிஞ்சி விடும்
மனதின் உள்
சலனம் ஏற்படுத்துவதில்

சிறு வயதில் சகோதரர்களுடன்
ஏற்பட்ட சண்டை சச்சரவு
பெரியவர்களின் மத்யச்தத்தில்
முடிவுக்கு வந்ததும் ஏற்படும்
மௌனம் ஒரு மாதிரி தான்

மனைவியிடம் விவாதம்
கசப்பாக முடிவது
ஒரு மௌனத்தில்
கொண்டு விட்டு விட்டால்
அன்று முழுதும் இந்த மௌனம்
ஒன்று போதும்
மனதை நாள் முழுக்க
அலைக்கழிக்க

ராத்திரி விவாதம் மகளோடு
ஏற்படாமல் இருந்தால்
தேவலை
அவள் முதுகைக் காட்ட
ஆறுதல் சொல்ல நினைத்தால்
எச்சரிக்கை உடனே வந்து விடும்
என்னதான் இருந்தாலும்
குழந்தையிடம் நீங்கள்
இப்படி பேசியிருக்க வேண்டாம் என்று
அதன் பின் வீட்டில் சூழும் மௌனமோ
கோரம்

நாள் முழுதும் குழந்தையுடன்
உறவாடும் அன்னை ஒருத்தி
சொன்னால் அது
தூங்கும் போது வீட்டில்
நிலவும் மௌனம்
ரொம்பவும் கோரமாக இருக்கிறது என்று

மரணத்துக்கு பிறகு
ஒரு வீட்டில் நிலவும்
மௌனம் தான் எவ்வளவு
கொடுமையானது
அதன் அழிவு பூர்வமான
சக்தியை சமன் செய்யத்தான்
எவ்வளவு ஒப்பாரி தேவையாக இருக்கிறது

விவாதம் இருக்க வேண்டிய
மேலாண்மைத் தளங்களில்
மௌனம் ஆளுமையின்
மரணத்தைப் போல் ஆகிறது

திரௌபதியின் வஸ்திரம் அபகரிக்கப்பட்ட
போது சபையில் நிலவிய மௌனம்
கொடுமையானது
ஆண் வர்க்கத்தை இன்றும் தலை
குனிய வைப்பது

கொலையுண்ட மக்களின்
சந்ததியினர் வருடக் கணக்கில்
சந்திக்கும் நீதி மன்றங்களின்
மௌனம்
ஒரு தேசத்தையே
பாதிக்கப்பட்ட சமூதத்தின் முன்
தலை குனிய வைத்துவிடுகிறது

அடித்தட்டு மக்களின்
மீது இழைக்கப் படும் கொடுமைகளுக்கு
அவர்கள் கட்டும் மௌனம்
அடிமைத்தனம் என்றால்
அதை எதிர்த்து மேல்தட்டு
மக்கள் மௌனம் சாதித்தால்
அது பேடித்தனம்

ஒரு அநியாயத்தை எதிர்த்து
பேசாது மௌனம் சாதிப்பது
அதற்கு துணை போவதற்கு
சமானம் ஆகும்

மௌனங்கள் அநேகமாக
நம்மை நமக்கு
அடையாளம் காட்டும்
கருவிகள் தான்

நன்றி சொல்லும் பொழுது
வார்த்தைகள் கிடைக்காமல்
போகும் மௌனம்
மகிழ்ச்சி மேலீட்டில்
கண்கள் நனைந்து தோன்றும்
மௌனம்
ஒவ்வொரு மௌனமும்
அழகு தான்

பிரிவில் தோன்றும் மௌனம்
காதலரை வாட்டி விடுகிறது
இன்றைய சாதனங்கள்
ஒலி வெள்ளத்தில் அமிழ்த்தினாலும்
அந்த வெள்ளம் வடிந்து
பெருகும் மௌனம்
அலாதி தான்

கொலையின் முடிவில்
கசியும் மௌனம்
கொலைகாரனையும்
கலங்க வைத்து விடும்

துரோகத்துக்கு பதில்
ஆவேசமான பேச்சு
கிடைத்தால் ஒரு விதத்தில்
அந்த துரோகம்
கையாளப்பட்டு விடும்
அதற்கு பதில் மௌனம்
கிடைத்தால் அது நரக வேதனை
தான் தரும்

ஆக மௌனங்களின் முன்
வார்த்தைகள் ஒன்றும் இல்லை
மனசாட்சி போல
உரத்த மௌனம் உலகில்
ஏதும் இல்லை
அதை பேச விடு
கூர்ந்து கேள்
உன் வார்த்தைகள் குறையும்
மௌனங்கள் மிகும்
அதனுடன் செயலும் திறனும்

மௌனம் பழகு
அது மனத்தின்
ஆத்மாவின் அழகு!

தமிழன் ஒரு கேள்விக் குறி?

யாம் அறிந்த முதுகுகளில்
தமிழன் முதுகு போல்
வளைவாவது எங்கும் காணோம்!

தமிழன் வளையும் போது
விடையும்
நிமிரும் போது
கேள்வியும் ஆகிற
வினோத பேர்வழி

ரசனை இவனுக்கு பிரதானம்
ஒரு நல்ல ரசிகனாக
தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள
தமிழன் எவ்வளவு தொலைவும்
செல்வான்

தலைமை இவனுக்கு பிரதானம்
தலைவன் என்று ஒருவரை
ஏற்றுக் கொண்டு விட்டால்
இவன் தலைவனுக்கு
தன் தலையையும்
கொடுக்கத் தவற மாட்டான்

இவன் வெளியுலகம்
முழுவதையும்
ரசித்து ஏற்பவன்
பிற மொழிகளை பேசுவான்
அவற்றில் தமிழ் தொனிப்பது
கேலிக்கு ஆளானாலும்
இவன் பொருட்படுத்துவதில்லை

தமிழனை ஆளுவது
பொதுவாக சுலபம்
பணியிடம் ஆனாலும் சரி
தன் மேலாளர் ஆனாலும் சரி
தன் நல்ல பெயர் கெடக் கூடாது
என்பதற்காக
உயிரையே விடுவான்

தமிழன் முதுகு
எல்லாருக்கும் பிடித்திருப்பதில்
ஆச்சர்யப் படுவதற்கு
ஒன்றும் இல்லை
தலைமையின் முரண்பாடுகள்
இவனுக்கு ராஜதந்திரத்தின் ரசனை

கால காலமும்
ஒரு தலைமை
அதற்காக ஒரு உயிர்
அதற்காக ஒரு உடல்
அதற்காக ஒரு பிறவி
ஒரு முதுகின் மேலே
ஒரு குடும்பம்

இத்தனை அழகில் ஒளிரும்
முதுகின் மேலே
உப்பு மூட்டை விளையாட
யாருக்குத் தான் ஆசை வராது?
இத்தனை கட்சிகள்
உதயம் ஆனதில் என்ன
பெரிய ஆச்சர்யம்?
ஏந்தி நிற்க இத்தனை
முதுகுகள் இருக்கையில்
ஏறி அமர தலைவர்கள்
குறைவாக இருந்தால் அது
தமிழனுக்கு எவ்வளவு
அவமானம்!

சுமை தாங்க ஏங்கும்
தமிழன் சுமைகள்
போதுமான அளவுக்கு
கிடைக்கா விட்டால்
அவன் வாழ்வு
அர்த்தம் கிடைக்காமல்
வீண் ஆகி விடாதோ?

இப்போது தமிழன்
ஆடும் உப்பு மூட்டை விளையாட்டுக்கு
நாற்பது நாற்பது என்று பெயரிடலாம்
அது என்ன இரண்டு நாற்பது என்கிறீர்கள்
நம் இலக்கியத்தில் நாற்பது
ஒரு அற்புதமான இடம் வகிக்கிறது
இன்னா நாற்பது
இனியவை நாற்பது
நம் இலக்கியத்தின் சான்றுகள்

இந்த பதிமூன்றாம் தேதி
தமிழகம்
புதியதொரு நாற்பதை படைக்குமா?
தமிழன் முதுகு நிமிர்ந்து
தமிழன் விடையில் இருந்து வெளிப் பட்டு
கேள்வி ஆவானா?
அவன் முதுகு வெறும் உப்பு மூட்டை அல்ல
அது சருக்கவும் செய்யலாம்
என்று உணர்த்துவாநோ நம் தமிழன்?

உணர்ச்சியில் உருகி விடாமல்
உண்மைகளைத் தேர்ந்து புரிந்து கொண்டும்
அடிமை தாழ்வு மனப் பான்மைகளில் இருந்து
விடுபட்டும்
தற்சார்புடனும் சுதந்திரத்துடனும்
வாக்குப் போட முடியுமா தமிழனால்?

சாது மிரண்டால்
காடு கொள்ளாது
தமிழன் மிரண்டால்
நாடு கொள்ளாது!

தமிழா நீ விழிக்க வேண்டும்
விழித்த உடனேயே
நிமிர்ந்து எழுந்திருக்க
வேண்டும்
சரிந்து விழும் ஒட்டுண்ணிகளை
புறக்கணித்து விட்டு
நேர் கொண்ட பார்வையுடன்
புதியதொரு
சகாப்தம் படைக்க வேண்டும்
அது தமிழ் பேசும் உலகம் முழுவதற்கும்
புதியதொரு நம்பிக்கையாக
மலர வேண்டும்

செய்வாயா தமிழா?
செய் அல்லது
செத்து மடி!

என் முதல் தபால் ஆபீஸ்

என் வாழ்க்கையில்
சில நிகழ்வுகளுக்கு
என்னை எனக்கு வளர்பவனாகக்
காட்டிய பெருமை உண்டு

நான் முதல் முதலாக
தபால் ஆபீஸ் சென்று
காசைக் கொடுத்து
தபால் தலை பெற்று
அம்மா கொடுத்த தபால்களைப்
பெட்டியில் போட்டது
என்னை எனக்கு வளர்பவனாகக்
காட்டிய முதல் தருணங்களில் ஒன்று

இந்த ஓர் அலுவலில்
நிறையப் பொறுப்பு இருந்தது
ஒரு பொது மக்கள் புழங்கும் இடத்தில்
யாரைக் கேட்டு எதைப் பெற வேண்டும்
கொடுத்த பணத்திற்கு தபால் தலை
கிடைத்ததா என்று பார்க்க வேண்டும்

சரியான அளவு தபால் தலைகளை
ஒவ்வொரு தபால் மீதும்
பசை தடவி பொருத்த வேண்டும்
இதற்கு இவ்வளவு என்று அம்மா
சொன்னது சரியாக ஞாபகம்
வர வேண்டும்

திரும்பி வருகையில் பாக்கி
தபால்தலைகளை
தொலைக்காமல் வீட்டுக்கு
கொண்டு வர வேண்டும்

பொறுப்பாக முடித்த
வேலைக்கு வீட்டுக்கு
வந்தவுடன் கிடைக்கும்
ஏதோ ஒரு சிறப்புச்
சிற்றுண்டி

கை கால் கழுவி
விட்டு சாப்பிடச்
செல்லும் பொழுது
தபால் அலுவலகத்தில்
திறந்தபடி மூக்கைத்
திணறடித்த
பசை நாற்றம்
ஏனோ கையை விட்டு நீக்கத்
தயக்கம் ஒன்று வந்து போகும்
ஏதோ வளர்வதைக் குறைத்து விடும் போல

என் முகவரிகள்

நேற்றின் முகவரிகள் இன்னும் என் டயரியில்
என் டயரிகள் வீட்டின் ரகசிய அரண்களுக்கு
இடம் மாறி உயிர் பிழைக்கும்

என் நேற்றின் முகவரிகள் என்னிடம்
இன்றும் உள்ளன

இன்னும் எனது தபால் கார்டுகளுக்கு
நலமரிய ஆவல் இந்த
முகவரிகளுக்குள் இந்த டயரிகளைப்
போலவே எங்கோ புதைந்திருக்கின்றன

நானும் இந்த வலைகளில் திரியும்
போதெல்லாம்
நினைப்பதுண்டு
என் வலைக்கவிதைகளை
கார்டுகளில்
எழுதி இந்த முகவரிகளுக்கு அனுப்புவதற்கு
ஏன் இந்த கூகுல் ஒரு வழி செய்யக்கூடாது

சுவர்களின் வழியே நுழைந்து
வலை பிடிக்கும் இந்த மீனவனுக்கு
என் டயரிகள் என்ன பிரமாதம்?

என் டயரிகளும் முகவரிகளும் இன்னும்
சுவாசத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன
வலையில் விழத்
தவித்தபடி

அட்சராப்யாஸம்

இந்த வலை ஸ்லேட்டு
எனக்குக்கிடைத்த
இந்த நாள் என் வாழ்வின்
ஒரு மகத்தான நாள்.

இந்த நாள் தான் நான்
வலையில்
தமிழில்
அட்சராப்யாசம்
செய்த நாள், இந்த பிஞ்சு
விரல்களை என்
தந்தை பின் புலத்திலிருந்து
இயக்கியது போல ஒரு
பிரமை
இப்போது தான் அவரது கன்னி முயற்சி
'செங்கரும்பின்' தலையங்கம்
ஒன்றை
அச்சகம் வரை கொடுத்து
அவரிடம் ஐம்பது பைசா
இனாம் பெற்றது போல் இருக்கிறது!

தமிழ் நதி என் வாழ்வில் கோடை கால
காவிரி போலே சுருங்கி விட்டாள் என்று
நான் வாடிப்போய் இருக்கும் பொழுது

என் கைகள் கூகிள் செய்து
மணல் தோண்ட,
கிடைத்தது தமிழமிழ்து.
கூகிள் தமிழை சொல்லிக்கொடுத்த
நண்பன் ராஜ்க்கு தமிழுள்ளவரையும் நன்றிக்
கடன் பட்டிருக்கிறேன்!


சாத்தமுது, கறியமுது என்றெல்லாம்
வைணவர்கள் குறிப்பிடும் உணவு வகைகள்
போல் அந்த திருக்கண்ணமுது போல் தமிழமிழ்து
தமிழ் என்றாலே அது அமிழ்தன்றோ?
அது என்ன தமிழ் அமிழ்து?

யாம் அறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழி போல்
அமிழ்து ஆவது எங்கும் இல்லை!

அமிழ்து எது? அமிழ்து தமிழ்!
தமிழ் எது? தமிழ் அமிழ்து!

ஒவ்வொரு தினமும்
வலையில் வலம் வர
தமிழ் அன்னை தயை
புரிய வேண்டும்!

அன்புடன்,

தமிழ் அமிழ்து

Y